Biblioteka szkolna poleca balet ,,Burza" w Teatrze Wielkim- Operze Narodowej, który będzie można zobaczyć w piątek- 29 stycznia o godz. 19.00, oczywiscie online na: http://vod.teatrwielki.pl//

,,Burza" to balet w dwóch aktach według Williama Shakespeare’a.
Krzysztof Pastor, choreograf, do współpracy nad swoim spektaklem zaprosił parę artystów wizualnych urodzonych w Iranie – Shirin Neshat i Shoję Azari, twórców nagrodzonego na festiwalu w Wenecji filmu „Kobiety bez mężczyzn”. Jak mówi Shoja Azari „polityczny aspekt tego projektu polega na tym, że przychodzimy z innego świata, nie z Europy Zachodniej, że reinterpretujemy Szekspira w nowym ujęciu, umieszczamy go w naszym kontekście historycznym”. Nazywana „poetką wizualną” Shirin Neshat, autorka między innymi kaligrafii zapisywanej na ciele, bardzo interesuje się „językiem ciała jako sposobem opowiadania historii”, pasjonuje ją choreografia w znaczeniu estetyki i kompozycji. Połączenie choreografii, obrazów, przekazu szekspirowskiego oraz muzyki Purcella, Tallisa i muzyki irańskiej daje niepokojący i inspirujący spektakl.

Spektakl miał premierę na scenie TW-ON 9.04.2016

“I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut - zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?”

Krzysztof Kamil Baczyński urodził się 22 stycznia 1921 w Warszawie, poległ na posterunku w pałacu Blanka 4 sierpnia 1944. Był synem Stanisława Baczyńskiego, działacza PPS, żołnierza Legionów Polskich, oficera wywiadu oraz Stefanii z domu Zieleńczyk, nauczycielki i autorki podręczników szkolnych, katoliczki pochodzącej ze zasymilowanej rodziny żydowskiej.

Polski poeta czasu wojny, podchorąży Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów, jeden z przedstawicieli pokolenia Kolumbów.

Od 1933 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. Stefana Batorego, gdzie w maju 1939 roku uzyskał świadectwo dojrzałości.

Znał ponadprzeciętnie literaturę francuską, pisał także wiersze po francusku. W jego klasie uczyli się późniejsi żołnierze warszawskich Grup Szturmowych Szarych Szeregów: Tadeusz Zawadzki „Zośka”, Jan Bytnar „Rudy” i Maciej Aleksy Dawidowski „Alek”.

3 czerwca 1942 wziął ślub z Barbarą Drapczyńską w kościele św. Trójcy na Solcu. Żona stała się, tuż obok matki, jedną z najważniejszych osób w życiu i twórczości Baczyńskiego. Poświęcił jej wiele erotyków i liryków miłosnych. Barbara Drapczyńska została trafiona w głowę odłamkiem szkła podczas Powstania Warszawskiego i zmarła 24 sierpnia 1944 roku, spodziewała się dziecka.

Jako poeta współpracował z referatem literackim Podwydziału Propagandy Mobilizacyjnej "Rój" Biura Informacji i Propagandy AK. Od jesieni 1942 studiował polonistykę na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego. W lecie 1943 wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych AK. Od 1943 był sekcyjnym w 2 plutonie "Alek" 2 kompanii "Rudy" batalionu "Zośka", od lipca 1943 zastępcą dowódcy 3 plutonu 3 kompanii batalionu "Parasol". W chwili wybuchu Powstania Warszawskiego nie zdołał dotrzeć do swojego plutonu, walczył w okolicy Placu Teatralnego, tam też zginął.

W okresie okupacji niemieckiej ogłosił 4 tomiki poezji: Zamknięty echem (lato 1940), Dwie miłości (jesień 1940), Wiersze wybrane (maj 1942), Arkusz poetycki Nr 1 (1944) i składkę Śpiew z pożogi (1944) oraz wiele utworów w prasie konspiracyjnej. Jego wiersze pojawiły się także w antologiach poezji wydawanych konspiracyjnie: w Pieśni niepodległej (1942) i Słowie prawdziwym (1942). Pisał wiersze katastroficzne, ze środka „spełniającej się apokalipsy”, pragnąc zmierzyć się ze swoją epoką i czasem historycznym. Ukazywał wojnę pełną onirycznych i symbolicznych obrazów, widząc ją jako siłę niszczycielską dla dotychczasowych systemów wartości i norm moralnych, a wprowadzającą nowe, okrutne prawa. Zdą­żył stwo­rzyć ok. 500 wier­szy, w tym kilka naście poematów dużych rozmiarów.

Śmierć dwudziestotrzyletniego zaledwie poety, chociaż przed­wczesna i tragiczna, nie przerwała jego dzieła w połowie. Przystępując do lektury wierszy Baczyńskiego mamy wrażenie, że obcujemy z dziełem zdumiewająco dojrzałym, zamkniętym i skończonym.

{gallery}2020_2021/baczy{/gallery}

10 grudnia 2019 roku Olga Tokarczuk otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Kilka dni wcześniej, w Sali Giełdy Akademii Szwedzkiej w Sztokholmie, świat poznał „Czułego narratora” – tak zatytułowana była mowa noblowska pisarki. Jej tekst przedrukowany został w mediach na całym świecie, przełożono ją na kilkadziesiąt języków. Rok po jej wygłoszeniu, a tym samym rok po wręczeniu Nobla, w nasze ręce trafia „Czuły narrator” (Wydawnictwo Literackie) w wersji książkowej. Poza głośną mową noblowską na publikację składa się także 11 innych starannie wyselekcjonowanych esejów i wykładów Tokarczuk, dzięki którym możemy zajrzeć za kulisy jej twórczości. Z tej okazji zapraszamy na rozmowę z Olgą Tokarczuk, którą poprowadzi prof. Ryszard Koziołek. Spotkanie odbędzie się w najbliższy czwartek- 10 grudnia 2020 o godzinie 18.00 na: FB Fundacji Olgi Tokarczuk, Wrocławskiego Domu Literatury i Wrocławia Miasta Literatury

Zapraszamy :)

Biblioteka szkolna zaprasza na spotkanie autorskie z Wojciechem Chmielarzem- autorem powieści kryminalnych. Spotkanie odbędzie się w najbliższą środę- 9 grudnia 2020 roku o godz. 18.00. Zapis spotkania będzie dostępny na profilu:Filia nr 28 Miejskiej Biblioteki Publicznej w Katowicach oraz na kanale https://www.youtube.com/user/MBPwKatowicach